« طوبى » گويند . جابر روايت كنذ از 2279 ابو جعفر - عليه السّلم - كى گفت : رسول را - عليه السّلم - پرسيذند كى « معنى طوبى لهم و حسن 2280 مآب » چيست ؟ گفت : شجرة أصلها في دارى و فرعها على اهل الجنّة ، ثم سئل عنها مرّة اخرى ، فقال : شجرة ( 669 ) في الجنّة أصلها في دار علىّ و فرعها على اهل الجنّة ، فقيل له : يا رسول اللّه ! سألتك عنها فقلت : شجرة في الجنّة أصلها في دارى و فرعها على اهل الجنّة ، ثمّ سألتك عنها مرّة اخرى ، فقلت : شجرة في الجنّة أصلها في دار علىّ و فرعها على اهل الجنّة ، فقال : انّ دارى و دار على غدا واحدة في مكان واحد . معنى حديث : طوبى درختى است در بهشت كى اصل آن در خانهء منست و فرع آن با اهل بهشت است ؛ پس بارى ديگر از معنى طوبى سؤال كرد ؛ رسول گفت : درختى است اصل آن در خانهء على بوذ و فرع آن باهل بهشت مىرسذ ؛ گفت : يا رسول اللّه ! اوّل از طوبى سؤال كردم ، گفتى : درختى است كى اصل آن در خانهء من است و فرع آن باهل بهشت رسذ ، بارى ديگر از معنى طوبى سؤال كردم ، گفتى : درختى است ك اصل آن در خانهء على است و فرع آن با اهل بهشت . رسول گفت : فرداء قيامت خانهء من و خانهء على در يك موضع بوذ بلك يكى بوذ . « وَ حُسْنُ 2280 مَآبٍ » چى نيكو مرجعى است . « كَذلِكَ أَرْسَلْناكَ فِي أُمَّةٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِها أُمَمٌ » اى هكذا أرسلناك - يا محمّد ! ، همچنين ترا فرستاذيم - اى محمّد ! « في امّة » ( 670 ) در امّتى « قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِها أُمَمٌ » كى پيش از ايشان گذشته است گروهى « لِتَتْلُوَا عَلَيْهِمُ » تا بر ايشان خوانى « الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ » لتقرأ عليهم القرآن ، آنچ به تو وحى كرديم - يعنى قرآن . « وَ هُمْ يَكْفُرُونَ بِالرَّحْمنِ » و ايشان به خدايى كى رحمانى صفت اوست كافر مىشوند . در سبب نزول اين آيت خلاف كرده [ اند ] . مقاتل و ابن جريح گويند : در صلح حديبيه منزل شذ . چون از رسول طلب صلح نامه كردند ، رسول - صلّى اللّه عليه و آله - امير المؤمنين را فرموذ كى صلح نامه بنويس . امير المؤمنين گفت : چى نويسم ؟ گفت : بنويس : بسم اللّه الرّحمن الرّحيم . سهيل بن عمرو و مشركان گفتند : ما نعرف الرّحمن الّا صاحب اليمامة - يعنون مسيلمة الكذّاب - ، ما رحمن نمىشناسيم الا مسيلمهء كذّاب را ، بنويس : باسمك